With works by Antonakis・Alexandros Simopoulos, Dionisis Christofilogiannis・Nicomachi Karakostanoglou, Theodoros Giannakis・Petros Moris, Vassilis H.・Jannis Varelas, Anna Lascari・Kostas Sahpazis, Panayiotis Loukas・Vassilis P. Karouk, Jack McConville・Quinn Latimer, Irini Miga・Eugenia Vereli, Charlotte Nieuwenhuys・Elena Demetria Chantzis, Panos Papadopoulos・Marilia Kolibiri, Nana Sachini・Margarita Bofiliou, Sofia Stevi・Kyvèli Zoi, Stefania Strouza・Ino Varvariti, Valinia Svoronou・Katerina Komianou, Alexandros Tzannis・Spiros Kokkonis, Giorgos Tserionis・Anestis Ioannou, Vaskos (Vassilis Noulas, Kostas Tzimoulis)・Nina Papaconstantinou, Nikolas Ventourakis・Natalia Papadopoulou, Amalia Vekri・Erica Scourti, Mary Zygouri・Nadia Kalara and 3137 (Chrysanthi Koumianaki, Kosmas Nikolaou, Paky Vlassopoulou)・Eleni Bagaki, Alexia Karavela, Karolina Krasouli; curated by Olympia Tzortzi 


9 – 30 December 2021

Opening day: 9 December 2021, 7pm - 10 pm


What a year! In the attempt to recapitulate the last twelve months and to make ourselves comfortable with the forthcoming ones, Callirrhoë presents the group show Cc. Twenty three Athens-based artists have been invited to contribute a work on paper of theirs and to extend the invitation to a fellow artist who can also be part of an improvised network mapping. Though we all differ in many ways and our perspectives often diverge, we have to admit that due to the new circumstances, we have shared a common experience and we have gained a deep understanding of our interdependence. The image of society and of social norms has been whirling. Can we imagine building an in situ collective consciousness based on the individual relationships of a larger group and shared by the plurality of the invited artists? How can the symbolic gesture of „invite“ be entwined with and embedded in the process of a collective practice? 

Τι χρονιά! Στην προσπάθεια να συνοψίσουμε τους τελευταίους δώδεκα μήνες και να προετοιμαστούμε με τους επόμενους, η Callirrhoë παρουσιάζει την ομαδική εκπομπή Cc. Είκοσι τρεις καλλιτέχνες με έδρα την Αθήνα προσκαλούνται να συνεισφέρουν ένα έργο σε χαρτί και να επεκτείνουν αυτή την πρόσκληση σε έναν συνάδελφό τους ώστε να συμμετάσχει και αυτός σε μια αυτοσχέδια χαρτογράφηση ενός (εικαστικού) δικτύου. Αν και όλοι διαφέρουμε από πολλές απόψεις και η οπτική μας γωνία αποκλίνει, πρέπει να παραδεχτούμε ότι λόγω των νέων συνθηκών μοιραστήκαμε μια κοινή εμπειρία και αποκτήσαμε μια βαθιά κατανόηση της αλληλεξάρτησής μας. Η εικόνα της κοινωνίας και οι κοινωνικές νόρμες (περι)στρέφονται. Μπορούμε να φανταστούμε το να χτίσουμε μια in situ συλλογική συνείδηση βασισμένη στις ατομικές σχέσεις μιας μεγαλύτερης ομάδας, την οποία θα μοιράζεται η πλειοψηφία των προσκεκλημένων καλλιτεχνών; Πώς μπορεί η συμβολική χειρονομία της «πρόσκλησης» να είναι συνυφασμένη με και ενσωματωμένη στη διαδικασία μιας συλλογικής πρακτικής;


See list of works and exhibition plan
View images of the exhibition and works



New Monuments




With works by Iván Argote, Anastasia Douka, Iman Issa, Regina José Galindo, Latent Community, Rallou Panagiotou, Prinz Gholam, Hans Schabus, Socratis Socratous, Kostis Velonis and Lois Weinberger; curated by Eleni Riga & Olympia Tzortzi


30 September – 4 December 2021
Opening day: 30 September 2021, 6pm - 10 pm


New Monuments, as an ongoing research, is taking shape through a dynamic dialogue that originated from a common acknowledgment: There is a significant gap in representation in the public sphere. It is inconceivable to experience this lack of representation in the public space where you act and contribute daily. Whether we are the benefactor or the subject of othering, the modern narrative of history does not include a vital part of the stories that need to be remembered, reissued and acknowledged. Since our knowledge is always situated, in our case we can observe the tension between old and new forms of inscription of collective memory, between figurative sculptures - the form per excellence for the inscription of memory in the western world - and performative works, where the bodies are constantly escaping monumentalization. Can the same tools be utilized to “build” new narrations or should we totally reject the given methods in order to move forward? Τo whom do these tools belong to, anyway? Can we imagine a symbiosis between old and new monuments?

H έκθεση Νέα Μνημεία διαμορφώθηκε μέσα από ένα δυναμικό διάλογο που ξεκίνησε με αφετηρία την κοινή πεποίθηση ότι αντιμετωπίζουμε ένα μεγάλο κενό εκπροσώπησης στο δημόσιο χώρο. Είναι αδιανόητο να νιώθει κανείς ότι δεν εκπροσωπείται στο δημόσιο χώρο όπου δρά και στον οποίο συνεισφέρει καθημερινά. Eίτε βρισκόμαστε στη θέση του επωφελούμενου, είτε αποτελούμε το αντικείμενο της «ετερότητας» - όπως ορίζει η έννοια του othering - , η σύγχρονη αφήγηση της ιστορίας δεν περιλαμβάνει ένα ζωτικό μέρος των ιστοριών που οφείλουμε να θυμόμαστε, να αφηγούμαστε ξανά και ξανά και να αναγνωρίζουμε. Καθώς η γνώση είναι άρρηκτα συνυφασμένη με το χώρο δράσης, παρατηρούμε, στην περίπτωσή μας, την ένταση που δημιουργείται μεταξύ παλαιών και νέων μορφών εγγραφής της συλλογικής μνήμης, μεταξύ της παραστατικής γλυπτικής – που αποτελεί την κατ 'εξοχήν μορφή εγγραφής της μνήμης στον δυτικό κόσμο - και των επιτελεστικών έργων, όπου τα σώματα ολοένα και ξεφεύγουν από τη μνημειοποίηση τους. Μπορούν άραγε να χρησιμοποιηθούν τα ίδια εργαλεία για να δημιουργηθούν νέες αφηγήσεις ή πρέπει να απορρίψουμε εντελώς τις κυρίαρχες μεθόδους εγγραφής προκειμένου να προχωρήσουμε; Σε ποιον ανήκουν τελικά αυτά τα εργαλεία; Μπορούμε να φανταστούμε μια συμβίωση μεταξύ παλαιών και νέων μνημείων;


Read full text in English or Greek
See list of works and exhibition plan
View images of the exhibition and works




Radical Empathies


With works by Hellen Ascoli, Edgar Calel, Regina José Galindo, Sandra Monterroso and Naufus Ramirez-Figueroa;

curated by Eleni Riga


14 May – 10 July 2021
Opening weekend: 14 - 15 May 2021 


The exhibition Radical Empathies focuses on the intersection of feminism and ecology featuring artists from Guatemala where authoritarian regimes as well as western interventionism have brutally inscribed their politics on all bodies: human, animal, plant and celestial. These bodies, vulnerable, unstable and transient deflect fixed notions of violence and provide a space of resistance and resilience. Throughout the exhibition the body is considered to be a medium of transmitting knowledge, social memory and identity without separating the knowledge from the knower*. Speaking from a South-South interrelation, empathy is yet another strategy we use to show that these urgencies, the abuse of people identifying as women and all the people who do not benefit from the patriarchal institution as well as climate change are not limited in the interior of geographical borders. 


Η έκθεση Radical Empathies (Ριζικές Ενσυναισθήσεις) εστιάζει στη διασταύρωση του φεμινισμού με την οικολογία, παρουσιάζοντας καλλιτέχνες από τη Γουατεμάλα όπου τα απολυταρχικά καθεστώτα καθώς και ο δυτικός παρεμβατισμός έχουν εγγράψει βάναυσα τις πολιτικές τους πρακτικές σε όλα τα σώματα: στα κορμιά των ανθρώπων και των ζώων, στη φύση, στον ουρανό. Αυτά τα ευάλωτα, ασταθή και εφήμερα σώματα καταφέρνουν να αποφύγουν αυτές τις παγιωμένες έννοιες της βίας και να δημιουργήσουν ένα χώρο αντίστασης και σθένους. Σε όλη την έκθεση, το σώμα γίνεται αντιληπτό ως το κύριο μέσο μετάδοσης της γνώσης, της κοινωνικης μνήμης και της ταυτότητας χωρίς να διαχωρίζεται η γνώση από το γνώστη*. Λαμβάνοντας ως σημείο εκκίνησης μια αλληλοσυσχέτιση Νότου-Νότου, η ενσυναίσθηση είναι μια ακόμη στρατηγική που χρησιμοποιούμε για να δείξουμε ότι αυτές οι κατεπείγουσες καταστάσεις, δηλαδή η κακοποίηση των ανθρώπων που προσδιορίζονται ως γυναίκες αλλά και γενικότερα όσων δεν επωφελούνται από τον πατριαρχικό θεσμό καθώς και η κλιματική αλλαγή δεν περιορίζονται στα γεωγραφικά σύνορα μιας χώρας.


* Taylor, Diana (2003) The Archive and the Repertoire: Performing Cultural Memory in the Americas, Duke University Press Books


Read full text in English or Greek
See list of works and exhibition plan
View images of the exhibition and works


On Heavy Rotation




With works by Keren Cytter, Panayiotis Loukas, Matthias Noggler, Malvina Panagiotidi, Vasilis Papageorgiou, Lia Perjovschi, Evelyn Plaschg, Socratis Socratous, Nadim Vardag and Gernot Wieland; curated by Severin Dünser & Olympia Tzortzi


2 November 2020 – 31 January 2021



The exhibition’s point of departure is a motion, that is constantly accelerated this year: the rotation on one’s own axis. Conditioned by the pandemic and the accompanying limitations, spinning around became a collective experience. Between a steadily repeated mental rotation and a physical reeling off of recurring processes, a dynamic arises, that resembles the experience of a hall of mirrors. Introspection and self-awareness generate a turning point, that affects the individual and – like the dance of a derwish – results in fluctuating between vertigo and contemplative trance. The exhibition follows these rotational movements on the basis of several works and tries to establish intersections between their thematic radii.


Η αφετηρία της έκθεσης είναι ένα συγκεκριμένο είδος κίνησης. Μιας κίνησης ολοένα επιταχυνόμενης και περιστροφικής - ίδιον της χρονιάς που διανύουμε - γύρω από τον προσωπικό μας άξονα, γύρω από τον εαυτό. Φυσικό επακόλουθο της πανδημίας και των περιορισμών, η αυτοπεριστροφή έγινε μέρος της συλλογικής εμπειρίας. Μέσα από τις σταθερά επαναλαμβανόμενες διαδικασίες της πνευματικής και σωματικής περιστροφής και επανάληψης αναδύεται μία δυναμική που προσομοιάζει με την εμπειρία που προσφέρει η περιήγηση σε μία αίθουσα με καθρέφτες. Η ενδοσκόπηση και η θέαση/γνώση του εαυτού πυροδοτούν ένα σημείο καμπής, που επιδρά στο άτομο όμοια με τον χορό ενός Δερβίση: περνώντας το από τον ίλιγγο στη στοχαστική έκσταση και αντίστροφα. Η έκθεση ακολουθεί αυτές τις περιστροφικές κινήσεις μέσα από ένα σύνολο έργων και αποπειράται να διερευνήσει και να αναδείξει τους κοινούς τόπους της θεματικής τους.


Read full text in English or Greek

See list of works and exhibition plan

View images of the exhibition and works


The exhibition is kindly supported by